De weg naar zelfliefde

Hier zat ik dan, in een niet opgeruimd huis. Geen kinderen om voor te zorgen, geen partner om rekening mee te houden. Werk dat er altijd wel is maar dat ik nu liet liggen.

En ik voelde me leeg omdat alles wat ik normaal ben even wegviel.

Ik kon niet zorgen, niet dragen, niet verbinden, niet presteren,...

Ik was er gewoon, aanwezig met mezelf. Aanwezig met de pijn die zich door mijn lichaam bewoog.

Ik besloot niets te doen met die pijn, niets te begrijpen, geen verhaal te maken. In plaats daarvan wilde ik bewust aanwezig blijven bij die pijn als waarnemer.

Telkens wanneer ik dit doe komt de vraag bij mij naar boven:

Zelfs als ik nu even niets beteken voor iemand, ook niet voor mezelf, ben ik dan liefde waard?

Ja, dat ben ik. En ja… dat zijn we allemaal.

Zelfliefde begint hier. Niet bij tijd nemen om leuke of ontspannende dingen te doen. Niet bij jezelf “goed behandelen” zolang het goed voelt.

Zelfliefde begint wanneer je bij jezelf blijft in je ongemak en wanneer je jezelf niet verlaat op het moment dat je niets toevoegt. Wanneer je jezelf niet alleen liefhebt als je iets betekent.

Zelfliefde ontstaat wanneer je jezelf kunt dragen zonder dat iemand anders dat voor jou moet doen.

Wat ik daar ook besefte is dat de kern van zelfliefde ligt in het moment dat je jezelf volledig kunt geven wat je altijd van de buitenwereld probeerde te krijgen: bevestiging, erkenning, gezien worden en het gevoel laten ontstaan dat je ertoe doet.

Zolang je dat buiten jezelf zoekt dan blijft liefde iets wat je nodig hebt. Iets waarvoor je je aanpast en dan blijft liefde iets wat je kunt verliezen als het er niet meer is.

Maar wanneer je jezelf kunt ontmoeten in je leegte, in het niets-zijn zonder daarvan weg te lopen……dan verschuift er iets fundamenteels.

Je hebt niemand meer nodig om je waarde te bevestigen. Niet omdat je niemand meer wil maar omdat je niet meer afhankelijk bent.

En dat besef is helen.

Helen is niet dat de pijn verdwijnt, ook niet dat alles opgelost is. Helen is niet dat je altijd in liefde bent maar het moment waarop je jezelf niet meer verlaat op de momenten dat je denkt dat je het niet waard bent. Wanneer je jezelf werkelijk liefhebt en draagt dan weet je ook wat je waard bent. Dat is niet iets wat je moet verdienen maar als iets wat richting geeft in je leven.

Vanaf daar wordt liefde een keuze, geen behoefte en geen tekort.

Vanaf daar kies je wie/wat je toelaat in je leven en wie of wat je loslaat.

Niet omdat de ander fout is maar omdat jij voor jezelf zorgt. Zelfliefde toont zich ook in wat je niet langer tolereert. In relaties die je leegtrekken, situaties waarin je jezelf kleiner maakt of dynamieken waarin je steeds weer moet bewijzen dat je het waard bent. Dit ontstaat niet vanuit hardheid maar vanuit weten.

En dan komen deze vragen. Niet om te beantwoorden maar gewoon om erbij te blijven.

Ben ik liefde waard als ik niet de zorger ben?

Ben ik liefde waard als ik niet degene ben die verbinding maakt tussen anderen?

Ben ik liefde waard als ik niet presteer? Als ik niet kan laten zie ndat ik het “gemaakt heb”?

Ben ik liefde waard als ik niets oplos?

Ben ik liefde waard als ik geen antwoorden heb?

Ben ik liefde waard als ik moe ben, leeg, prikkelbaar of verward?

Ben ik liefde waard als ik niet sterk ben?

Ben ik liefde waard als ik niet bewust, positief of dankbaar ben?

Ben ik liefde waard als ik faal?

Zelfliefde vraagt niet dat je verandert maar dat je aanwezig blijft. Dat je stopt met jezelf alleen lief te hebben wanneer je nuttig bent, wanneer je nodig bent of wanneer je iets toevoegt.

Echte zelfliefde ontstaat wanneer je jezelf niet langer verlaat op de momenten dat je denkt dat je het niet verdient.

Reflectievraag:

Waar kan ik bewuster kiezen voor mezelf en mijn eigenwaarde, in plaats van afhankelijk te zijn van wat anderen van mij vinden?

Spiegelvraag:

Kun jij een ander liefhebben, ook als die niets voor jou kan betekenen?

En als jij jezelf nu niet kunt zien zoals je bent, weet dan dat ik altijd liefde zie, ook op de plekken waar jij denkt dat je het niet waard bent.